• 1.png
  • 2.png
  • 3.png
  • 4.png
  • 5.png
  • 6.png
  • 7.png
  • 8.png

Gęsi

Wśród dzikich gęsi spotykanych u nas gniazdującą jest tylko gęś gęgawa, inne gatunki, jak gęś zbożowa, mała (białoczółka mniejsza), białoczelna i bernikla, są tylko zalatującymi w czasie wiosennych i jesiennych przelotów.

Gęś g ę g a w a jest z budowy podobna do gęsi domowej. Upierzenie gęgawej jest ciemnopopielate z białymi paseczkami w poprzek pokryw skrzydeł, na grzbiecie nieco brązowawe. Pierś i podbrzusze jasnopopielate z ciemnymi plamami. Pióra przyogonowe z wierzchu i spodu białe, ogon biały z szarymi sterówkami w środku. Dziób cielisty lub żółto-pomarańczowy z białym paznokciem. Wiosła różowe.

Gęś z b o ż o w a ma upierzenie w całości popielate, na skrzydłach jaśniej prążkowane. Dziób ciemny, od połowy żółtawy z ciemnym paznokciem.

Gęś m a ł a ma upierzenie brązowo-popielate. Nad dziobem na czole biała plama zachodząca aż nad oczy. Dziób różowy z białym paznokciem. Wiosła pomarańczowe.

Gęś b i a ł o c z e l n a jest upierzona podobnie jak gęś mała, różni się od niej tylko mniejszą plamą na czole (nie sięga do oczu).

Gęś b e r n i k l a o b r o ż n a jest upierzona zupełnie inaczej niż poprzednie gatunki. Głowa, szyja oraz pierś - czarne. Na szyi z obydwu boków białe plamy. Brzuch brązowawo-szary. Lotki czarno-brązowe. Kuper biały. Ogon czarny. Nogi brązowo-czarne.

Gęś gęgawa ma długość około 100 cm, rozpiętość skrzydeł około 140 cm. Długość dzioba - 5-7,5 cm. Masa gęsi około 3,5 kg, gąsiora około 4,5 kg. Pozostałe gatunki gęsi są wielkości zbliżonej do gęgawej z wyjątkiem gęsi małej, która jest znacznie od niej mniejsza.

Gęś żywi się wyłącznie pokarmem roślinnym: wodorostami, trawą, ziarnem zbóż, grochem, tatarką i oziminą zbóż. Gęsi żerują zarówno na polach, jak i na pobrzeżach wody lub kępach. W czasie pływania gęś w zasadzie nie żeruje.

Gęś buduje gniazdo na kępach traw, w szuwarach lub przybrzeżnych krzakach. Na wiosnę, w marcu - kwietniu, znosi 4-9 jaj białego, żółtawego lub zielonawego koloru, wielkości jaj gęsi domowej. Po 4 tygodniach wysiadywania wylęgają się młode, które krótko po wylęgu (po dwóch dniach) wychodzą same na wodę. Młode w ciągu dnia pozostają zawsze poza gniazdem i dopiero na noc ściągają do niego. Latać zaczynają po dwóch miesiącach. Gęsia rodzina żyje razem aż do wiosny następnego roku. Zdolność rozmnażania się osiąga gęś w trzecim roku życia. Gęś jest długowieczna; żyje nawet kilkadziesiąt lat.

Gęś g ę g a w a jest ptakiem przelotnym, u nas przebywa w marcu - kwietniu i w październiku - listopadzie, ale nad dużymi wodami niezamarzającymi jest ptakiem gniazdowym, przebywa cały rok (nad morzem). W czasie przelotów wiosennych i jesiennych można gęsi spotkać w całym kraju, gniazdują one jednak tylko w północnej i zachodniej części kraju oraz na śląsku. Pozostałe gatunki gęsi nie gniazdują u nas, są one tylko przelotne. Występują w okresie wiosennych (marzec - kwiecień) i jesiennych (październik - listopad) przelotów.

Gęsi przebywając na wodzie siedzą z daleka od brzegów, przeważnie na środku wody. Żyją rodzinami (stare i młode z ostatniego lęgu), w okresie lęgowym - parami, z tym jednak, że w wylęgu gąsior nie bierze udziału, ale towarzyszy samicy i pilnuje gniazda, po wylęgu zaś dołącza do rodziny i wspólnie z samicą wychowuje młode. W czasie odlotów gęsi gęgawę lecą rodzinami, nie łączą się ani w większe stada, ani z innymi gatunkami gęsi. Gęsi lecą przeważnie na wielkiej wysokości, jedynie w dni słotne i mgliste lecą niżej i wówczas myśliwy ma możność strzału do nich. W czerwcu gęś pierzy się (linieje). W tym okresie nie jest ona zdolna do lotu, dlatego przebywa najczęściej w szuwarach.

Po okresie wylęgu i odchowaniu młodych gęsi zaczynają wędrówki za żerem. Wtedy to dwa razy dziennie, rano o świcie i wieczorem, godzinę przed zachodem słońca, całe stada zlatują na pola zbóż, grochu lub tatarki. Gęsi żerujące na polu są bardzo ostrożne i czujne. Podejście ich na tym że